Het nieuwe geloof

Tot voor kort, zeg vijftig jaar, wist iedereen wat hij moest geloven. De enige ware waarheden en de enige juiste inzichten aangaande leven en wereld, werden eeuwenlang van generatie op generatie doorgegeven. Er was een boek - wat zeg ik ? een Boek – waar het in principe allemaal in stond. En mocht er behoefte zijn aan toelichting en duiding, dan was een kaste van vriendelijke heren gaarne bereid deze te verschaffen. Het was hun roeping het volk op deze wijze te dienen. En omdat het naast hun roeping ook hun bestaanszekerheid was, zorgden ze er met elkaar voor dat zowel de behoefte aan hun leiding als hun gezag intact bleven. Zij kenden de geschreven en ongeschreven wetten, zij bedachten en hanteerden de symbolen, zij ontwierpen de rituelen en voerden ze uit.
Zoals gezegd, het waren doorgaans vriendelijke mannen. Maar wie hun gezag ter discussie durfde te stellen, die deugde niet en kreeg het sociaal zwaar te verduren. Het was not done om te twijfelen aan heren die, weliswaar om onduidelijke redenen maar toch, meer van God wisten dan gewone stervelingen. 
 
Ahhh
 
Het systeem begon te wankelen toen die gewone stervelingen steeds meer kennis omtrent de wereld tot hun beschikking kregen. Het verhaal van het Boek bleek niet alleen een wetenschappelijke basis te ontberen - op zich geen halszaak want dat geldt ook voor kunst en liefde - maar hier en daar zelfs in strijd te zijn met de bekende feiten en het gezonde verstand. Veel Bijbelse verhalen bleken precies dat te zijn: verhalen. Noach had geen ark met dieren en Mozes stak niet met 600.000 mensen een zeebodem over.
De gelovigen begonnen vragen te stellen. Lastige vragen. De alwetende kaste raakte zijn vanzelfsprekende spirituele voorsprong kwijt. Het was geen optie meer om zich te beroepen op ‘Wij weten nu eenmaal meer dan jullie.’ In de plaats daarvan kwam, als er geen antwoorden meer voorhanden waren, het zwakkere maar gemenere ‘Tja, dat is dan je geloof.’ M.a.w., als je het dogma of voorschrift niet aan wilde nemen, dan was er iets mis. Met jou.
 
Ahhh, wat was het een bevrijding voor het individu en een grote sprong voorwaarts voor ons land, dat dit systeem in de jaren 1960 – 1990 alle geloofwaardigheid en gezag verloor. Religie was niet langer meer een opgelegd collectief moeten, maar een individueel mogen. Het Boek bleek slechts een van vele Boeken, die door iedereen gelezen en naar vermogen begrepen konden worden. Je kon je laten inspireren door leraren, maar je hoefde niet langer leden van een kaste te geloven op hun woord. Geloven zonder gezond verstand en controleerbare feiten, dat was zoooo 1950.
 
2012
 
Fast forward. Jarenlang is ons verteld, door een kaste van profeten die wederom om onduidelijke redenen het vermogen scheen te bezitten om de Boeken uit te leggen, dat in het jaar 2012 een beslissende omwenteling in het bewustzijn van de mensheid zou plaatsvinden. Met tientallen boeken over de Boeken en met honderden workshops vol symbolen, rituelen, kristallen, afstemmingen en inwijdingen, werden we erop voorbereid. Aanvankelijk op een eenmalige gebeurtenis, een definitieve omwenteling, een knaljaar. Maar gaandeweg werd de toon voorzichtiger. Toen het jaar begonnen was en er niets bijzonders gebeurde, werd de datum 21 december belangrijker. En toen die datum dichterbij kwam, werden de verwachting en beloften bijgesteld.  ‘…. een proces…. fasen…. misschien niet meteen zichtbaar…..’   
Nu we al een eind in 2013 zitten en er van enige globale bewustzijnsomwenteling niets, maar dan ook helemaal niets te merken valt, zou men verwachten dat er in emails zoiets als ruiterlijke erkenningen en oprechte sorry’s zouden opdoemen. Maar nee. Integendeel. Een paar citaten uit recente nieuwsbrieven:
De poorten zijn geopend.
De Grote Afstemming was een hoogtepunt.
Galactische energiegolven stromen nu naar ons toe.
We zijn de volgende fase ingegaan. De vorige duurde van 1985 tot 2012.
Initiatie van nieuwe werelden van zielservaringen in onze huidige incarnatie.
En de kernzin is natuurlijk, ik citeer: Misschien heb je het niet gemerkt, maar er is wel degelijk iets beslissends gebeurd. (Oftewel: voel je niks ? Dan is er iets mis. Met jou)
 
Okay, maarre…..
 
Inderdaad. Hoe weten we nu of deze beweringen juist zijn ? Hoe weten we of er wezens uit een andere dimensie hard aan het werk zijn om de effecten van proeven met protonen in Genève te ‘balanceren’ ? Hoe weten we of het waar is dat Niburu een holle planeet is waarin de Galactische Raad waakt over de vrede in dit deel van het universum ? Hoe weten we of het waar is dat een aflaat van 3 dukaten je drie jaar in het vagevuur bespaart ?
Want bij geen van de stellige beweringen in nieuwsbrieven wordt ooit een bron van de kennis vermeld. Laat staan enige onderbouwing die het gezond verstand kan overtuigen.
Natuurlijk, in boeken en artikelen zijn de Maya’s aangehaald. En de Hopi’s en de Essenen. Alsof die het allemaal wisten. Bijbelse verhalen waarvan we nu net hadden vastgesteld dat ze met zekerheid niet historisch zijn, werden opeens opgevoerd als aanwijzing voor ‘2012’. Beelden uit de Apocalyps  van Johannes, een poëtische verwoorde LSD trip avant la lettre waarmee je desgewenst ook beurskoersen kunt voorspellen of goudvissen dresseren, werden verheven tot Goddelijke Bewijs.
 
Nu er dus niets is veranderd in de wereld, blijft als onderbouwing van de vele stellige beweringen over Kosmische Ontwikkelingen alleen de persoonlijke ervaring over. Magertjes.
Nee, er is niets tegen op het delen van persoonlijke ervaringen. Maar ze beschouwen als legitieme bron van kennis en een basis voor stellige uitspraken, is een hachelijke zaak. Daar is al veel religie van gekomen. Op die manier is, dankzij Paulus, het christendom begonnen. Zo is, dankzij Mohammed, de Islam begonnen. Zo kwamen we aan de Mormonen, de Branch Davidians en talloze andere bewegingen en sekten.
We waren met eigentijdse spiritualiteit juist zover dat we daar niet meer aan meededen. En nu zouden we er weer opnieuw mee moeten beginnen ? Andermans vage en soms groteske beweringen over 2012 op de blauwe ogen geloven ? Een erg slecht idee.
 
Conclusies
 
Maar die ervaringen dan ? De astraal ontvangen informatie ? De tekenen ?
Om met die laatste te beginnen: ik ben in 1956 geboren. Ik hoor al veertig jaar dat het Watermantijdperk is aangebroken, al dertig jaar dat er steeds meer aardbevingen zijn, al twintig jaar dat de tijd steeds sneller gaat en al tien jaar dat de energie steeds hoger wordt. Geen van deze dingen doet, als het om persoonlijke spirituele groei gaat, ter zake.
Channeling. Tja… Wie van de drie vaderlandse Maria Magdalena’s zullen we geloven ? Welk van de vele uiteenlopende verhalen over 2012 ? Wie van de velen die bescheiden lieten weten een belangrijke rol te spelen in het proces naar de bewustzijnssprong ?
En ervaringen ? Als er eerst een verhaal is en daarna de ervaringen, dan zal je geloof in het verhaal je ervaring kleuren of zelfs bepalen. Zo ervaart een Filipijnse timmerman de zegen van de H. Josef en een Indiase taxichauffeur die van Ram.
Kijk eens naar dit rijtje en trek je conclusies:
Er zijn mensen die in het 2012 verhaal geloofden en iets van de Omwenteling ervaren.
Er zijn mensen die in het 2012 verhaal geloofden en niets van de Omwenteling ervaren.
Er zijn mensen die niet in het 2012 verhaal geloofden en niets de Omwenteling ervaren.
Maar er zijn geen mensen die niets van het 2012 verhaal geloofden en wel iets van de Omwenteling ervaren.
 
Verzoek
 
Ik geloof niet dat de 2012 verkondigers hun beweringen doen omwille van geldelijk gewin. (Al maakt geld het allicht lastiger om te erkennen dat de keizer geen kleren aan had) De meeste zijn sympathieke, vriendelijke mensen. Daarom is mijn verzoek ook vriendelijk: hou op met het promoten van een nieuwe geloofscultuur door het doen (en geloven) van oncontroleerbare beweringen.
Vast bedankt.