Naar mens

Ik ben een naar mens. Want ik wil anderen de mond snoeren, ben niet democratisch, sla anderen om de oren, heb de wereld niets te bieden, geef een foutief en eenzijdig beeld, beschuldig en oordeel op een onspirituele manier, wil mensen de maat nemen, ben niet alleen hypocriet maar ook nog schijnheilig (sic), onsportief en arrogant, beschik over een onderdrukte polariserende blinde vlek, teveel eigendunk en dictatoriale normen, mis zelfkennis, breng gif, strijd en kommaneukerij in de wereld, ben een intolerante dictator in wording, dien een ego-agenda, ben slachtofferig en bovendien puur chanterend bezig. Het is dus maar goed dat ik door de mand gevallen ben met mijn onzuivere motieven.

De opsommig is niet volledig, maar het is duidelijk dat ik niet deug. Althans, als we de emails mogen geloven van een bestuurslid en van de lijsttrekker van Mens en Spirit. Maar mogen we dat ?

Als je een antwoord op die vraag nodig hebt - van mij hoeft dat niet; er zijn belangrijker vragen - nodig ik je uit om met me mee te wandelen door een aantal menselijke ervaringen en overwegingen, en zelf te oordelen.

Dan begin ik met een telefoongesprek dat ik vorige week had. De beller was actief MenS lid, had de lijsttrekker gesproken en wilde, ik neem aan op eigen initiatief, proberen mij zover te krijgen dat ik de vorige column van mijn site zou halen. Prima, go for it en zet hem op.
In het gesprek bleek de man de begrippen spiritualiteit en spiritisme door elkaar te halen, nooit gehoord te hebben van de Triodosbank en er, zonder een argument te kunnen noemen, van overtuigd te zijn dat Obama’s verkiezing doorgestoken kaart was. Toen we het kregen over 26% eigentijds spirituelen en 3% marktaandeel van biologische voeding – zie mijn column hier - stelde hij dat het niets zou helpen als hij biologisch ging eten, omdat de grote bedrijven en banken dan nog steeds de macht zouden hebben.

Als je denkt dat ik de man een sukkel vind, dan heb je het mis. Hij kwam weliswaar niet best beslagen ten ijs, maar ik waardeer het altijd als mensen initiatief nemen, iets proberen, daadkracht tonen. De man leeft, wil en doet tenminste. Ik haal het gesprek hier aan omdat het een thema illustreert waarmee ik te maken kreeg in de discussie met MenS.
Je herkent het wellicht. Wat doe je als argumenten genegeerd worden ? Wanneer bereik je het punt dat je beter kunt stoppen met een discussie en je erbij neerleggen dat de ander niet bereid of in staat is om jouw argumenten serieus in overweging te nemen of antwoord te geven op je vragen ? En hoe vaak reageer je als zaken onjuist worden voorgesteld ?
Het hangt natuurlijk mede van de ernst van de zaak af. Als het gaat om de studierichting van je buurjongen, ach, nou ja. Maar ik herinner mij een gesprek met een meisje niet zo lang voor ze stierf aan anorexia. Ze haalde een spirituele wet aan als argument voor haar keuze om door te gaan met niet eten. Helaas had ze die wet – m.i. expres - verkeerd geïnterpreteerd. Hoe lang ga je dan door m etproberen haar dat te doen inzien ? Als je als vakbondsman een zaal probeert uit te leggen waarom het bereikte compromis redelijk is en men begint ‘actie, actie!’ te schreeuwen. Geef je het op of trotseer je het ongeduld en de beperkte kennis van zaken van de schreeuwers door vast te houden aan feiten en argumenten ? Je maakt je er niet altijd populair mee. En waar houdt ‘staan voor een zaak’ op en begint ‘je gelijk willen halen’ ?
Voor zulke vragen kwam ik te staan in mijn discussie met MenS. Kort de gang van zaken:

Ik vroeg of de partij, waar ik toen nog lid van was, zich om inhoudelijke redenen distantieerde van argusoog.org, waarvan een MenS bestuurslid een drijvende kracht is. Op argusoog wordt het gedachtegoed van David Icke gepromoot en worden openlijk antisemitische uitingen getolereerd en verdedigd. Al viel ik van mijn stoel toen ik de teksten zag, ik heb er op zich geen probleem mee dat dat soort websites bestaan. Men roept maar wat men niet laten kan hoor. Maar ik vond en vind dat je als spirituele partij niet met bagger geassocieerd moet willen worden. In ieder geval zou ik dan geen lid blijven en dat mijn netwerk laten weten.
Het aanvankelijke argument van MenS dat het de partij niet aangaat wat een bestuurslid in zijn vrije tijd doet, werd – terecht natuurlijk - al snel verlaten en ingeruild voor de stelling dat hier geen sprake was van antisemitische uitingen.
Als er gezegd was ‘ja dat zijn antisemitische uitingen en David Icke spoort inderdaad niet, maar we distantiëren ons er toch niet van’ dan had ik dat politiek en inhoudelijk weliswaar dom gevonden, maar wel eerlijk. En de discussie was afgelopen geweest. Dat deze nog een flinke tijd doorging, kwam doordat het standpunt van het bestuur onderbouwd werd met een aantal argumenten uit de doos van David Icke die – voor zover ze al niet feitelijk onjuist waren - kant noch wal raakten.
Op mijn website heb ik – diverse citaten weglatend waarmee de partij zich m.i. blameert - de essentie van die discussie weergegeven. Toen daar in een nieuwsbrief van de partij m.i. misleidende informatie over werd gepubliceerd, heb ik in een update zaken rechtgezet en verhelderd.
In de tussentijd en erna gingen er nog diverse emails heen en weer.
Tot zover de gang van zaken.

Lea Manders zit in een lastige positie, dat begrijp ik. Aan de ene kant is er een naaste medewerker en bestuurslid van het eerste uur, zo heilig overtuigd van David Icke’s visie dat hij mensen die deze niet delen  als spiritueel slapend beschouwd. Plus een x aantal potentiële kiezers dat er ook zo over denkt, zoals de hierboven genoemde man die mij belde. Aan de andere kant mensen als lijstduwer Hans Stolp, die David Icke paranoïde acht en zich zal terugtrekken als hij diens gedachtegoed in de uitingen van de partij terugziet. (Als hij de moeite had genomen wat meer te lezen dan had hij dat gedachtegoed, inclusief anti-Obama houding, al waargenomen. Maar dit terzijde)
Het resultaat van deze spagaat lijkt een laveerstrategie van Lea: een combinatie van afhouden, niet ingaan op, herhalen van politiek correcte vaagheden en open deuren, bijbuigen van de werkelijkheid en waar mogelijk afserveren. Daarmee toont zij zich een goede politica. Van de oude stempel weliswaar, maar toch. Ze heeft grote doe-kwaliteiten. Is de voorsprong op b.v. Heel NL of Partij Een te danken aan een wezenlijk ander programma ? Nee. Die is te danken aan Lea’s handigheid en gedrevenheid. En als er bij die gedrevenheid persoonlijke ambitie zit, dan doet dat niets af aan de goede intenties waar ik niet aan twijfel.
Ik zit ook in een lastige positie. Als ik onjuiste informatie onweersproken laat dan is dat een vorm van instemmen. Zet ik het recht dan wordt het al snel ‘gezeur’. Zeker als een respectabel persoon als Hans Stolp de partij ondersteunt, lijkt het wel alsof je een feestje bederft als je op bezwaren wijst.
Ik kreeg van een aantal onbekenden Hans’ steunbetuiging toegestuurd. Als ik zonder commentaar een link naar mijn site terugstuurde, varieerden de reacties van een onthutst ‘hemel, wat vreselijk’ tot de kribbige aansporing niet zo te bekvechten onderling.
Soms, niet vaak, ging iemand er inhoudelijk op in. Prima natuurlijk. Zolang er argumenten gewisseld worden en men bereid is werkelijk te lezen, de intuïtie te gebruiken en na te denken, gaat het goed. (intuïtie EN nadenken; niet in plaats van)

Het is een interessante vraag wat je moet met de mening van mensen die niet (willen) nadenken of die het gewoon aan kennis ontbreekt. Je kent het misschien wel. Je komt met een aantal feiten en argumenten, de ander hoort je aan en zegt zonder ergens op in te gaan doodleuk ‘nou ik vind toch dat ….’ Hun stem telt in een democratie net als die van iedereen voor 1. Zo komen de Berlusconis en Milosovices aan de macht.
Wil ik dat one man one vote systeem dan veranderen ? Nee, zeker niet. Maar ik zie met verbazing en zorg dat bij nogal wat mensen het besef ontbreekt dat het enige wapen tegen populisme is: waarde hechten aan argumenten. In een aantal discussies op de website van het eigentijds magazine, is dat duidelijk te zien (b.v. hier en hier ).

Waren de persoonlijke aanvallen ook lastig ? Ach. De in de eerste alinea genoemde verwijten aan mijn adres brachten mij tot wenkbrauwen fronsen, hoofdschudden en soms lachen, maar niet tot tobben of woede. Het lijkt me een duidelijk teken van geen argumenten hebben als je je verlaagt tot dit soort pogingen tot karaktermoord. Ik neem de woede in sommige emails (Lea was niet woedend overigens) ook daarom niet persoonlijk op, omdat ik hem terugzie in veel teksten op argusoog.org.
Er zijn recent goede columns geschreven over ‘de woede van de verongelijkten’ waar b.v. Geert Wilders op inspeelt. Ja, het is om gefrustreerd van te raken als je ziet hoeveel big pharma in de melk te brokkelen heeft, hoe natuurgeneeswijzen worden gemarginaliseerd, gentechgewassen tegen onze zin worden geïntroduceerd enz. En het is daardoor verleidelijk om erin mee te gaan als iemand een vijand benoemt en overal aanwijzingen in ziet - en ze desnoods bedenkt - voor diens snode plannen. Toch is het uiteindelijk contraproductief, zoals ik zowel in artikelen als in de discussie met MenS heb betoogd. Dat het contraproductief is kun je constateren, ik heb er voorbeelden van gegeven, je kunt het bedenken en uit de geschiedenis leren. Als je wilt tenminste.
Ik wil niet onvermeld laten, omdat het er uitdrukkelijk werd bijgezegd, dat veel van bovengenoemde verwijten ‘op persoonlijke titel’ werden gemaakt. Juist ja. Politiek vanuit het hart. Met de partijpet op althans. Privé trappen we met hetzelfde hart de ander in het kruis. Ik dacht dat we aan één CDA meer dan genoeg hadden. Het idee dat je met zo´n mentaliteit doodgoeie mensen als Andre Rouvoet spiritueel de weg kan wijzen, is te zot voor woorden.

Dat MenS niet heeft willen kiezen tegen argusoog, en lage, suggestieve teksten verdedigde m.b.v. Ickesiaanse onzinargumenten, is een van de redenen waarom ik geen hoge verwachtingen heb van de partij. Het is niet moeilijk om een groen programma te schrijven en om politiek van uit het hart, liefde en eenheid etc. te propageren. Maar uiteindelijk gaat het niet om een programma maar om intentie en energie.
Zoals ik eerder schreef, verlang ik naar politici die dingen zeggen die mensen NIET willen horen. Die in een discussie met argumenten komen, maar ook kunnen zeggen ´u heeft gelijk´. Die keuzes maken en mensen daarachter zien te krijgen, i.p.v. voor iedere uitspraak met een schuin oog naar het aantal potentiële kiezers te kijken. Naar waarachtigheid en eerlijkheid. Dat mis ik bij MenS.

Er is me verweten dat ik een claim leg op het woord spiritualiteit. Dat is natuurlijk makkelijk scoren, met de kreet ´ieder heeft zijn eigen waarheid´ achter de hand. Die kreet maakt het erg lastig om visies inhoudelijk te bekritiseren, want waar toets je aan als alles relatief en persoonlijk is ?
Dat ik die kritische moeite toch genomen heb, is omdat ik ervan overtuigd ben dat het Ickesiaanse denken een gif in zich draagt en er niets goeds uit kan komen. Dat kan ik niet bewijzen, maar wel met argumenten onderbouwen. Tot nu toe heeft niemand, ook niet de kribbigen en de woedenden, die argumenten kunnen weerleggen of zelfs maar een serieuze poging daartoe gedaan.
Het is ook mijn overtuiging dat het kool en geit sparen - want dat is het natuurlijk - MenS later op zal breken. Rutte en Wilders passen niet in 1 partij. Dichter bij huis: mensen die naar Kirtana komen luisteren, gaan niet naar David Icke. Een van de twee groepen zal zich niet vertegenwoordigd voelen door MenS en spijt krijgen van zijn eventuele stem. Die dan wel al binnen is natuurlijk.

Spelen er bij mij helemaal geen persoonlijke gevoelens ? Zeker wel. Antisemitisme is een beladen onderwerp. Op zich heb ik niets speciaals met Joden, en al helemaal niet met de politiek van Israel. Maar ik ben Rotterdammer, net als mijn ouders. De oorlog heeft hun manier van in het leven staan in belangrijke mate beïnvloedt, en de mijne indirect dus ook. Zo heb ik een instinctieve afkeer van populisme, fanatisme, schreeuwerigheid en onwaarachtigheid.
Overgevoelig misschien ? Dat geloof ik niet. Ik herinner me dat zelfs oud-VVD voorman Bolkenstein ergens in de jaren negentig emotioneel werd, toen hij zei ‘Ik had nooit gedacht dat ik het nog mee zou maken dat in Amsterdam iemand met een keppeltje op het hoofd op straat wordt uitgescholden voor kankerjood.’
Natuurlijk zal iedereen dat schelden veroordelen. Maar veroordeel je het ook als je buurman er de schouders over ophaalt dat Davic Icke, om zijn theorieën te onderbouwen, dezelfde vervalste tekst over Joden aanhaalt als Hitler ? Als je neef opmerkingen als ‘Joodse streken’ acceptabel vindt ? Waar leg je de grens ?

En gelijk willen hebben ? Lastige vraag. Ik kan zeer vasthoudend zijn als ik meen dat er iets niet klopt. Vraag maar aan mijn vrouw. Ze is die eigenschap wel gaan waarderen, maar heeft me ook geleerd dat er soms iets anders belangrijker is dan ´samen zien wat waar is´. Dat dat vaak later ook nog kan. Een leerschool die ik nog niet helemaal doorlopen heb. Bovendien ben ik een schorpioen. Dus dan weet je het wel hè ?
Wat ik wel altijd gehad heb, is een heilig respect voor kwaliteit. Ik kan Lea Manders´ daadkracht bewonderen, ook al heb ik inhoudelijke bezwaren. Jazz is niet mijn soort muziek, maar van Miles Davis kan ik genieten puur om de klasse. Geert Wilders heeft kwaliteiten (die hij hopelijk snel buiten de politiek gaat aanwenden) en David Icke trekt toch maar volle zalen met zijn boodschap. Etc. De andere kant is dat ik weinig waardering, geduld of mededogen heb voor gebrek aan kwaliteit, voor onzin, halfslachtige houdingen en moedwillige domheid. Te weinig misschien.

Het is in een situatie als waarin ik zat en zit, steeds afwegen hoe belangrijk een zaak is en wat het nut is van een actie. Omdat het niet om mij gaat, ik het sowieso niet leuk vind om ergens tegen te zijn en ik van nature niet erg spontaan of impulsief ben, heb ik mijn mening en argumenten niet verder uitgedragen dan mijn eigen mailinglijst en website. In mijn schulp kruipen vanwege negatieve fall out voor mij persoonlijk, daarvoor neem ik het onderwerp te zeer serieus en het gedoe van mensen - waaronder ikzelf - te weinig.
De suggestie om met een publicatie in een dagblad de partij onderuit te halen, heb ik ook niet willen volgen. Het lijkt me weliswaar niet goed als MenS gezien wordt als spreekbuis van eigentijds spiritueel Nederland, maar ook geen ramp. Verandering zal toch moeten komen van bewustzijn, intentie en energie. Van ons. Bovendien is het oprichten van partijen als Heel Nederland, MenS en Lijst Een, en ook mijn discussie met MenS, onderdeel van een cultureel proces richting holisme en verduurzaming. Dat moet dan ook maar organisch verlopen en niet geforceerd. Che sera, sera.

Update:

Kijk aan, een leuke brief. Natuurlijk plaats ik die. Met een reactie.

Beste Peter,

Als actief en bevlogen lid van Mens en Spirit heb ik je naam al enige malen voorbij zien komen, maar ik nu ineens vind ik het nodig om je te benaderen. Ik hoop dat het me lukt de juiste snaar te raken, want ik heb begrepen uit je weblogs dat je teleurgesteld bent door de houding van een aantal mensen die betrokken zijn bij Mens en Spirit. Ik kan me dat vanuit jouw oogpunt ook voorstellen.

Ik vind het jammer dat je de partij hebt verlaten. Elke partij, dus ook Mens en Spirit, heeft behoefte aan mensen die juist een tegengeluid durven te laten horen. Jouw visie is heel waardevol en wordt zeker gehoord (of gelezen), in ieder geval door mij.

Ik kies ervoor om zelf wel bevlogen lid te blijven, ondanks de punten waarop ik van mening verschil met het bestuur (ik vind overigens dat Lea op een heel respectvolle wijze andere kanten van bepaalde zaken aan mij heeft kunnen belichten, waardoor ook mijn visie weer verbreed werd!).

Waarom ik voor Mens en Spirit kies? Omdat ik ervaar dat er binnen Mens en Spirit méér gaande is dan politiek: mensen gaan zich daadwerkelijk weer verbinden omdat ze zich weer kunnen herkennen in de politiek en "blij worden van het partijprogramma". Zo hebben wij lokaal een gezellige "MenS"-groep opgericht die enerzijds politieke onderwerpen bespreekt, maar anderzijds ook weer begint samen te werken op andere niveau's (bijv. opzetten van Transition Town-projecten, saamhorigheid binnen school, er voor elkaar zijn). DAT is voor mij iets wezenlijks dat gestart is sinds ik me actief verbonden heb met MenS.

Je hebt gelijk als je stelt dat er ook andere partijen zijn die de boodschap van Mens en Spirit verkondigen, zoals Heel Nederland en Nieuw Nederland. Persoonlijk vind ik het jammer dat het niet gelukt is om een lijstverbinding te maken met deze partijen. Nu vissen we in dezelfde vijver, terwijl we in mijn ogen staan voor (vrijwel) dezelfde holistische visie.

Mens en Spirit kwam op mijn pad nog voordat ik van het bestaan van de andere partijen afwist. Verder vind ik dat de partij zich goed profileert: ik denk echt dat deze partij kans maakt om een (of enkele) zetel(s) te bemachtigen. En dat is niet niets in het huidige politieke wereldje.

Waar ik met m'n verhaal naar toe wil? Ik wil graag in gesprek met je. Omdat ik vind dat je de partij in een negatief daglicht zet. En omdat ik me een deel van Mens en Spirit voel en daardoor ook geraakt word.

Misschien is het op dit moment te veel gevraagd, maar het lijkt mij goed als je je weer verbindt met Mens en Spirit. Door de partij zo nadrukkelijk te verlaten heb je jouw punt op de kaart gezet. Eén - nul voor jou.

Hoe zou het zijn om weer op gelijkspel te komen en weer te focussen op de redenen waarom jij je in eerste instantie ook geroepen voelde om lid te worden van Mens en Spirit?

Harte-groet,

Annemieke Zondag (mijn sterrenbeeld is ook schorpioen!)
PS: Ik zou het leuk vinden als je deze mail op jouw website plaatst.

Hallo Annemieke,

Zoals je ziet, heeft het universum je wens verhoord. Het is wat de verkiezingen betreft een beetje laat om nog een lang gesprek te voeren, maar het gaat uiteindelijk om de inhoud en energie, dus we spreken zo nodig gewoon over 9 juni heen.

Prima dat je in de pen klimt, en helemaal leuk om te lezen dat de politiek de aanleiding is geweest om met een groepje mensen een thema op te pakken en daar concreet iets mee te doen.
Er zijn al jaren heel veel van dit soort groepen en clubs, en met jou vind ik het jammer dat er geen brede groen/spirituele coalitie is gevormd die al deze groepjes en verbanden vertegenwoordigt.

Ik heb er geen probleem mee hoor, dat je ervoor kiest om actief lid van de partij te blijven. Als schorpioen waardeer ik loyaliteit altijd zeer. En voor de uitnodiging om ooit weer lid te worden, dankt mijn ego je zeer. :)

OK, je weet het, schorpioen, nu komt het deel van je brief waar ik wel moeite mee heb.
Dat is op de eerste plaats de suggestie dat het hier om een wedstrijd gaat tussen mij en de partij. Het staat geen 1-0 voor mij. Ik ben helemaal niet blij met deze discussie en met de aandacht voor mij persoonlijk. Zeker niet als die aandacht komt in de vorm van onplezierige en m.i. misleidende teksten in de nieuwsbrief van MenS.

Je verwijt dat ik de partij in een negatief daglicht plaats, is al eens eerder gemaakt, maar dan i.v.m. David Icke. Vind je ook dat Woodward en Bernstein president Nixon in een kwaad daglicht plaatsten ? Zet men Rutte in een negatief daglicht als hij geciteerd wordt ? Ik heb niets verdraaid, alleen feitelijk weergegeven en commentaar geleverd. Ik heb MenS (ik ben niet teleurgesteld in 'een aantal mensen dat bij de partij betrokken is' zoals je schrijft; ik heb een discussie gehad met het bestuur inclusief lijsttrekker) gevraagd om helderheid, en het was niet mijn idee om te gaan wrijven in een vlek. Als argumenten niet deugen dan deugen ze niet. Om de boodschapper dan te verwijten dat hij de partij in een negatief daglicht zet, lijkt me zeer onterecht.

W.b. de bredere kijk die Lea je gegeven heeft. Tja, wat kan ik daarmee ? Geef mij die bredere kijk dan ook. Tot nu toe heb ik in de uitgebreide discussie, die jij overigens blijkbaar niet wilt lezen, geen enkel valide argument gekregen ter ondersteuning van het standpunt dat de teksten op argusoog niet antisemitisch van aard zijn. Geen enkel. Wel een hoop onzin uit de Ickedoos, quasi argumenten en goed klinkende vaagheden. (Overigens, vrijwel gelijk met jouw mailtje kwam een reactie binnen van iemand anders die sympathiek tegenover de partij stond, en genoeg kreeg van de vage en ontwijkende antwoorden op simpele vragen)
Ik zal je twee voorbeelden geven. Een belangrijk onderdeel van het Icke-verhaal over de Zionistische samenzwering is dat van de Asjkenazische Joden (ga er nu niet op in, zoek maar even op). In de correspondentie werd dit door het bestuur twee maal aangehaald ter bestrijding van het idee dat er sprake is van antisemitisme op argusoog. Tweemaal heb ik gesteld dat dit verhaal totaal niet relevant is. Als mensen om hun afkomst worden weggezet, dan doet het er niet toe doet of het taalkundig nu wel of niet helemaal correct is om ze Semitisch te noemen. Toch ? Nooit een reactie op gekregen.
Een ander argument van Lea om twijfel aan de officiële Holocaust versie gerechtvaardigd te achten, was het feit dat zij bepaalde cijfers uit de Duitse archieven niet kon vinden. Ik wees haar erop dat er de afgelopen decennia in allerlei landen grote rechtszaken zijn gevoerd tegen Holocaustrevisionisten en -ontkenners, en dat daarbij door honderden deskundigen kilometers materiaal is aangedragen. Het feit dat Lea Manders iets niet kan vinden op het internet, leek mij vergeleken daarbij dan geen sterk argument. Ik kreeg daar geen reactie op. Ook niet op mijn vraag of die twijfel aan de officiële Holocaust versie, die zoals je hebt kunnen lezen op argusoog een leugen, mythe en zionistische propaganda wordt genoemd, een officieel partijstandpunt is.
Als je nu denkt ‘hm’, wacht dan nog even. Vorige week stuurde iemand Lea een link naar de cijfers die zij niet kon vinden, en ik stuurde een link naar een wetenschappelijk onderzoek dat laat zien dat het hele Asjkenazische Joden verhaal in strijd is met de genetische feiten. De enige reactie die terug kwam, van een bestuurslid, was de krankzinnige suggestie dat ik de superioriteit van de Joden en hun recht om niet-Joden af te slachten onderschrijf.

Twee citaten uit correspondentie:
Lea: Maar een vrije meningsuiting is ook essentieel. En hier krijgen we toch te maken met interpretatieverschillen van teksten.

Peter: Dan is uitwisselen en nadenken en anderen consulteren des te nuttiger. Ik stel vast dat ik de verdediging van Jood=Belg met argumenten heb ontkracht, dat je daar nooit op hebt gereageerd, geen deskundige derden hebt geraadpleegd (tweemaal voorgesteld), en desondanks in de nieuwsbrief zet dat het bestuur er ‘zorgvuldig naar heeft gekeken’ en uit de Jood=Belg wisseltruc concludeert dat hier geen sprake is van antisemitisme. Vind ik niet kloppen.

Peter: ‘Wat me opvalt Lea, is dat jij nooit of te nimmer iets toegeeft. Of het nu gaat om een standpunt van de partij dat tot afschaffing van het kapitalisme blijkt te leiden, een idee dat onwerkbaar is, een feit dat niet klopt, een bewering in strijd met wat zwart op wit staat of wat ook, je zult nooit iets erkennen.’

Dus. Voor ik zal overwegen weer lid te worden, Annemieke, zijn er twee dingen nodig. Nee, ik hoef geen gelijk en, al vind ik de sneren onder de gordel in de nieuwsbrieven niet leuk, ook geen excuus. Maar wel dit:
Op de eerste plaats zal er een keus gemaakt moeten worden tussen een populistische koers, zeg maar de David Icke fans te vriend houden en onvrede als motivatie hanteren, en een daadwerkelijk nieuwe, spirituele manier van politiek bedrijven.
Op de tweede plaats is intellectuele integriteit voor mij een vereiste. Ik draai al ruim 25 jaar mee in de eigentijdse spiritualiteit, en heb keer op keer gezien dat daar waar men ‘het hart volgen’ gelijk stelt aan het wegwuiven van feiten en argumenten, de kracht ontbreekt om werkelijk iets neer te zetten.

Tot slot. In mijn tekst hierboven heb ik een vraag gesteld: waar leg je de grens ? Ik heb de anti-Obama houding, de samenzweringsonzin en het latent antisemitisme van David Icke aan de orde gesteld. Is het voor jou dan geen probleem dat dit gedachtegoed prominent in de partij rondzweeft ?

Ik hoop weer van je te lezen.

Peter

Hallo Peter, brother of beauty (mooi, daar laat ik mij graag door inSPIReren!)

Dank je wel voor je reactie. Het is een heel verhaal, dus ik wil het graag nog eens zorgvuldig doorlezen.

Voor nu zal ik m'n best doen en anders tillen we het inderdaad maar over 9 juni heen...

Is A. de drijvende kracht achter de site "Argusoog" waarover je schrijft? Indien dat het geval is, zullen we hier van mening verschillen: ook daar heb ik geen moeite mee. Voor mij staat het gedachtengoed van deze site los van de Partij voor Mens en Spirit. Mijn reden voor deze stelling: niets daarvan is in het partijprogramma opgenomen. Of vergis ik me?

Ik las dat je het vervelend vindt dat ik de situatie vergeleek met een wedstrijd waar punten gescoord kunnen worden. Excuses daarvoor. Ik snap dat jij ook niet blij wordt van de situatie en dat het je niet gaat om scoren. Maar kunnen we het wel eens zijn dat het nu allemaal wel erg lijkt op een strijd? En dat de partij onderuit gehaald wordt?

Nogmaals, ik vind het erg interessant wat je schrijft en je weet in mijn ogen veel af van de onderwerpen die besproken worden op "Argusoog". Juist vanuit die expertise (die ik zelf niet heb) lijkt het me goed dat juist jij bij de partij MenS bent om te waken dat er geen nare zaken in het partijprogramma komen.

Volgens mij ben jij helemaal geen naar mens.

Nou, misschien ben ik nog op tijd ;-)

Vriendelijke groet,

Annemieke, sister of beauty

Hallo schoonheidszus,

Ik vind het hartstikke leuk en goed dat je actief bent, er zin in hebt en opkomt voor de partij waar je in gelooft. Tegelijk lijkt het erop dat je gewoon geen zin hebt om dingen te lezen en/of erover na te denken. En dan heb ik je weinig tot niets te bieden.

Het gaat er niet om of ik veel af weet van onderwerpen of dat wat ik schrijf interessant is. Het gaat, wat mij betreft althans, om de vraag wat de energie van deze nieuwe partij is. Dat zijn subtiele zaken. Ik heb aangegeven waarom de twee stromingen die ik benoemde m.i. niet samengaan. Ik heb de moeite genomen om iets wat men intuïtief kan waarnemen zichtbaar te maken met behulp van feiten en argumenten. Maar als die niet tellen, dan houdt elke discussie op.
En hoe wil je dat ik of wie dan ook voorkomt dat er ‘nare zaken’ in het programma komen als de enige manier daartoe is: argumenten aandragen ? (er staan natuurlijk alleen maar mooi zaken in het programma; dat geldt voor vrijwel alle partijen)

Je opmerking dat er niets van argusoog in het programma is terug te vinden, is inmiddels het derde argument dat aangedragen wordt om mijn stelling te weerleggen dat MenS zich van de David Icke/argusoog energie en –ideeën zou dienen te distantiëren. M.i. heb ik inmiddels voldoende duidelijk gemaakt dat die verbinding er wel degelijk is, en de partij heeft daar zelf aan meegedaan. (Denk je dat de partij het ook zou vermelden als een bestuurdslid tevens voorzitter is van een loddygroep voor meer kolencentrales ?) Als je er serieus nieuwsgierig naar bent, wil ik best in teksten aanwijzen waar je dat verband kunt zien. Maar volgens mij kun je, als je de drie relevante columns op mijn site en een paar discussies op de site van het eigentijds magazine leest, prima zelf je conclusies trekken.

W.b. strijd: ik ben steeds op de inhoud en op argumenten gefocust gebleven en heb het bij mijn eigen kring gehouden.
W.b. onderuit halen: die intentie heb ik dus niet gehad. Haal je iets of iemand onderuit als je erop wijst dat een argument niet deugt, een feit niet klopt of een weergave niet zuiver is ? Wat mij betreft heeft de partij zichzelf naar beneden gehaald door het niveau van de argumenten en de manier waarop met deze discussie is omgegaan.

Ik hoop voor je dat de partij een zetel haalt (ik zal dan zeker glimlachen om de schok die door de media zal gaan), dat het een groot succes wordt en dat je niet over twee jaar mij mailt Peter nu begrijp ik waar je destijds op wees. Hoe het ook verder gaat, een valide argument is valide en onzin is onzin, ik hoop dat we het daarover althans eens zijn.

Veel plezier vanavond, en wie weet tot op het eigentijds festival ?

Peter