Energie en dwarslaesie

Het onderstaande artikel verscheen in de Ketting, het blad van de dwarslaesievereniging Nederland. Omdat deel 2 ruim een half jaar op zich liet wachten, sorry sorry, zet ik het hier neer ter opfrissing van het geheugen.

ENERGIE EN DWARSLAESIE deel 1

In dit artikel wil ik proberen enig inzicht te geven in het energiesysteem van de mens. Hopelijk helpt dat lezers om open te staan voor het idee dat het voelen van energie in ‘gevoelloze’ benen mogelijk is, en leidt dat open staan vervolgens tot uitproberen en ervaren.

WAT IS ENERGIE ?

Die vraag is niet moeilijk te beantwoorden. Alles is namelijk energie. De verschillen die wij ervaren tussen bijvoorbeeld een tafel en een gedachte, zijn graduele verschillen. Bach en de Stones, het is allebei muziek. De ene soort (ik laat even in het midden welke) is wat subtieler dan de andere, dat is alles. Zo is een tafel een dichtere vorm van energie dan een gedachte. Een arm is grovere energie dan een emotie. Ook ons lichaam kent vele niveaus van energie. Het fysieke deel van het lichaam is gemakkelijk te zien en te beleven. En zelfs fijnere lichamelijke ervaringen als de adem en electrische impulsen (denk aan de beruchte metalen liftknopjes) kennen we uit ervaring. Er speelt zich op een subtieler niveau in en om ons lichaam echter nog veel meer af. Het verschil tussen een lichaam en een lijk is namelijk dat het eerste door levensenergie in stand wordt gehouden en het tweede niet. Die levenenergie stroomt door en om ons heen via een complex geheel van grote (meredianen) en kleine banen, grote en kleine centra. Soms worden we ons daar even bewust van, maar het grootste deel van de tijd gaat al deze activiteit langs ons heen. Om een voorbeeld te geven van energie ervaren: Heb je je ooit afgevraagd wat je voelt als je vlinders in je buik hebt ? Het zijn vast niet de ingewanden die plotseling beginnen te vibreren bij het zien van je nieuwe vlam. Wat zich roert is energie in de solar plexus, het knooppunt van zenuwen boven de navel en tevens een van de grote energiecentra in het lichaam.

BEKEND

De mens zit al vele eeuwen hetzelfde in elkaar. Wat hier beschreven wordt is dan ook niets nieuws. Hooguit is het in ons deel van de wereld nieuw dat het bestaan van subtielere niveaus van materie geen absurd idee meer is. In de afgelopen decennia is veel van wat vroeger voor hocuspocus doorging m.b.v. gevoelige meetapparatuur bevestigd. Een paar voorbeelden:Aan de universiteit van Wenen werd in de jaren ’90 aangetoond dat energiecentra (chakra’s geheten) bestaan. Dat meredianen reëel zijn blijkt uit metingen van de GSR (huidweerstand), en dat meditatie een duidelijk gunstig effect heeft op de gezondheid is door vele onderzoeken bevestigd. Voor wie iets al uit ervaring weet en daar tevreden mee is, zijn zulke onderzoeken misschien niet relevant. Maar voor wie ook wil begrijpen, of zelfs eerst wil begrijpen, kan het bij elkaar komen van wetenschap en ervaring wel nuttig zijn. Ook in de spirituele wereldliteratuur komen we voortdurend verwijzingen tegen naar het energiesysteem van de mens. Of het nu gaat om oosterse of westerse heilige boeken, om (Zuid- of Noord-) Amerkikaanse Indianen of Siberische sjamanen, van sommige passages en gebruiken is eigenlijk alleen chocola te maken met. kennis van het energiesysteem van de mens. M.n. de Bhagavad Gita en de Bijbel staan bol van de verwijzingen naar de chakra’s. Een van talloze voorbeelden: “Als dan uw oog enkelvoudig is, zal uw gehele lichaam verlicht zijn.” Men kan daar van alles in lezen (en doet dat ook). Maar pas door het waarnemen van het licht in het voorhoofdschakra, in de volksmond ‘derde oog’ genoemd, wordt duidelijk op welke concrete ervaring Jezus doelde. Kortom, het energiesysteem van de mens is niet van vandaag of gisteren. Kennis en ervaring ervan is, wereldwijd en door de eeuwen heen, de mensheid eigen.

ZENUWEN EN ENERGIE

Welk nut heeft dit alles voor dwarslaevers ? Zoals we weten is het gevolg van een dwarlaesie niet alleen dat lichaamsdelen verlamd raken, maar ook dat (meestal, hangt af van de soort laesie) het gevoel is uitgevallen. Het is een vreemde gewaarwording om benen die je altijd van binnenuit hebt ervaren, opeens alleen nog maar aan de buitenkant te kunnen voelen, via je handen. Het contact met het eigen lichaam, het contact met de wereld om ons heen, de beleving van sexualiteit: het is opeens allemaal dramatisch anders. Menig dwarslaever ervaart dit verdwenen gevoel als een groter gemis dan het niet meer kunnen lopen. Het verlangen naar een dierbare ervaring en er niet meer bij kunnen, kan heimwee, frustratie of regelrechte wanhoop met zich meebrengen. Het slechte nieuws is dat ook het voelen van energie in het onderlichaam de normale gevoelservaring niet terug kan brengen. Het goede nieuws is dat er via het energielichaam wel een wereld aan beleving te winnen is. Want zelfs als zenuwen geheel doorgesneden zijn, dan blijven energiebanen in prinicpe intact (littekenweefsel kan soms voor een geringe verstoring zorgen). En het ervaren van energie is te leren en te ontwikkelen.Dat betekent dat het ook voor dwarslaevers mogelijk is om energie te voelen in de benen en zo het lichaam (weer) als één geheel te ervaren. De streep door de lichaamsrekening, ter hoogte van de laesie, verdwijnt daarmee deels of zelfs helemaal.Dit is om meer dan een reden belangrijk. Op de eerste plaats is het geweldig om weer een vorm van gevoelscontact met het onderlichaam te hebben. En daarnaast levert het beleven van energie in de benen een bijdrage aan een goede gezondheid en aan mentaal en emotioneel evenwicht.

ZWEVERS

Het is niet mijn bedoeling om van dit artikel een cursus energiewetenschap te maken, maar dat laatste, mentaal en emotioneel evenwicht, wil ik kort toelichten. Rolstoelers zijn zwevers. Ze leven op lucht(banden), zoeven over ’s Heren wegen in auto’s en slapen een halve meter boven de grond. Contact met de aarde is er minimaal. De woordspeling ‘ontaarde wezens’ ligt voor de hand, maar zover wil ik niet gaan. Wel zover dat het negatieve effect van weinig contact met de aarde, in combinatie met geen gevoel in / contact met het onderlichaam, subtiel maar ingrijpend is. De neiging om zich a.h.w. terug te trekken in het deel boven de laesie wordt erdoor versterkt. Het hoofd (denken, controle) wordt dan belangrijker dan de buik (voelen, stromen). Zoals een fysiotherapeut in een revalidatiecentrum het uitdrukte: ‘Soms zie je op een gegeven moment alleen nog maar een hoofd in de rolstoel’. Energie volgt de aandacht. Is die aandacht er niet voor ons onderlichaam, dan wordt het daar letterlijk een dooie boel. Kou, wondjes, ontstekingen, leegte. Ik heb benen gemasseerd die zo levenloos waren dat ze niet anders aanvoelden dan een boomtak.De andere kant van die medaille is dat we m.b.v. energie lichaamsdelen kunnen ‘belevendigen’. Ter illustratie: Vorig jaar kreeg ik de vraag of ik een lage dwarslaever kon helpen die al jaren koude voeten had. En wel zodanig dat het echt een probleem voor hem was. Artsen, revalidatiecentrum en therapeuten hadden allerlei suggesties gedaan, die met elkaar gemeen hadden dat ze een vorm van symptoombestrijding waren en niet hielpen. We deden een adem/imaginatie oefening om energie naar de voeten te brengen. Na tien minuten waren ze warm en was het probleem opgelost. Het gegeven dat energie de aandacht volgt, geeft ons dus een belangrijke sleutel in handen. Het betekent dat we niet alleen energie die er is kunnen ervaren, maar zelf ook energiestromen kunnen stimuleren en sturen.

Peter Van Kan