Meer Korte Boeken

KORT BOEK 3

Het blijft wonderbaarlijk. Hoe slechts een paar zinnen hele werelden kunnen oproepen. Hoe een schrijver, het is uiteraard alleen de groten gegeven, kan hinten op een zinspeling en daarmee een stroom van beelden oproepen in het bewustzijn. Onzichtbare prozavingers zwerven door grauwe gangen van ontwakend lezersbesef, gedachten boetserend en gevoelens opstokend. Personages, verwikkelingen, ja hele boeken, bijvoorbeeld over een verhouding van de te vroeg overleden ex burgermeester van een grote havenstad met een aldaar populaire zangeres, verschijnen als uit het niets .
Het subtiele spel van creëren, condenseren, transformeren en reproduceren; het blijft wonderbaarlijk.
EINDE

KORT BOEK 2

Sorry, ik heb geen tijd om dit boek te schrijven.
Dat komt om twee redenen goed uit.
Ten eerste heeft u toch geen tijd om het te lezen.
Ten tweede is het een waardeloos boek.
De conclusie is dat ik u een hoop tijd bespaard heb door dit boek niet te schrijven. Ik stel voor de winst te delen. Bij deze het verzoek om zelf te becijferen wat een uur van uw tijd waard is; dit getal te vermenigvuldigen met het aantal uren dat u dit boek niet heeft gelezen; dit getal door twee te delen en het resulterende bedrag over te maken op giro 3581718 tnv P v Kan te Ermelo, o.v.v. Kort Boek 2.
Bij voldoende belangstelling overweeg ik een tweede deel.
EINDE

 

Het onderstaande boek schreef ik een jaar of twee geleden, nog niet beseffend dat dit de voorloper van een gold van Korte Boeken was.

ALMA

Mijn hart volgen. Hoe vaak ik die raad niet gekregen heb. In brieven van vrienden. Althans, vriendinnen meestal. Van psychologen en andere beroepskeuzedeskundigen, in de tijd dat ik van zoeken naar mijn richting zo’n beetje mijn richting had gemaakt. En in die paar new age weekenden waar ik onder invloed van Alma vorig jaar verzeild raakte.

Kom dus na het kennis nemen van mijn verhaal niet aan met datzelfde advies, beste lezer, want ik gooi alle 967 onverkochte exemplaren van dit boekje naar je hoofd. Mijn hart is niet dom namelijk. Noch zijn mijn gedachten harteloos. Het klinkt mooi, je hart volgen. Maar bezwaren tegen een handelwijze verdwijnen echt niet door je handen op je borst te leggen en met een gelukzalig gezicht te gaan lopen.

Nee, ik heb dat zelf nooit gedaan. Inderdaad, ik kan dus niet uit ervaring spreken. En toch. Ik heb genoeg mensen gezien, teveel dus, die hun hart volgden. En een paar maanden later, of een paar jaar als het een grote beslissing betrof, opnieuw hun hart volgden. Maar dan precies de andere kant op. De relatie uit, de uitkering in, terug naar Nederland, de rug toekerend, spijt betuigend, in de steek latend. Nog altijd overtuigd van de wijsheid van “mijn hart volgen”. En waag het niet ze erop te wijzen dat ze dat een jaar geleden ook zeiden, want ze gooien alle 967 onverkochte …. Afijn, je kent ze wel, die mensen. Misschien ben je er zelf een. De kans dat je dat dan beseft, is erg klein. Maar ach, wat maakt het ook uit ? Je hebt dit boekje gekocht, daar gaat het om. Bedankt trouwens.

Zal ik nu dan maar beginnen ? Met dit boek ? OK.

Of ben ik al begonnen ? Heb ik misschien zelfs alles al verklapt ? Eens even kijken. Ja zeg, de kern van de zaak staat er in feite al. Met een beetje deductieve handigheid kun je dit verhaal zelf schrijven. Ik zal je helpen. Let op:

De schrijver worstelt met zijn gevoel. Hij wil iets, maar wordt tegengehouden door verstandelijke overwegingen. Daar is hij gefrustreerd over, boos zelfs. En die boosheid projecteert hij op mensen die zich minder gelegen laten liggen aan allerlei bezwaren van sociale of morele aard. Er is een vrouw in het spel. Misschien is hij de situatie een keer ontvlucht, het land uit. Bang om de verkeerde beslissing te nemen; bang een fout te maken waar hij voor zal moeten boeten. Hij zoekt troost in succes, maatschappelijke erkenning, zoiets. Zonder veel hoop, gezien het tweemaal noemen van onverkochte boeken. Maar hopeloos hoeft het niet te zijn, want hij is oprecht en bereid om te twijfelen. En om nieuwe ervaringen toe te laten. Het verhaal is duidelijk niet uit.

Zie je ? Het is niet moeilijk.

Nou, ik zou zeggen: als je het bovenstaande aankleedt, desnoods met eigen ervaringen, dan hoef ik niet eens verder te schrijven. Dan ben ik klaar. Heb ik je in één bladzijde een spiegel voorgehouden, je creativiteit gestimuleerd en je psychologisch inzicht aangescherpt. En als klap op de vuurpijl de drukkosten van dit boekje drastisch omlaag gebracht, wat volgens de theorie van de prijselasticiteit de verkoop sterk zal bevorderen. Een schoolvoorbeeld van een win-win situatie, niet ?

En dan nu: mijn bed uit, ontbijten en de rommel van gisteren opruimen. Om een uur of 11 aan mijn volgende boek beginnen. Ik heb mijn richting gevonden, geloof ik.